GREAT DANE سگ آلمانی
منشع آلمان
تاریخ انتشار استاندارد موصق 2001/3/13
استفاده آن : هم دم ، سگ نگهبان
از نظر F.C.I در گروه Schnauzer & Pinscher قرار دارد.
نژاد : Molossoid – سوئیس
سگ های کوهستانی و گله
نژادهای دیگر
بخش 2.1 نژاد Mastiff, Molossoid breeds
نوع
بدون دوران آزمایش
خلاصه تاریخچه : Bulldog یا “ Bullenbeisser” و همچنین “Hatz-and Sauruden” (سگهای شکارچی و گراز وحشی) مابین Mastiff قوی انگلیس و Greyhound سریع می باشند. عبارت Dogge اوایل به معنی سگ بزرگ قدرتمند بود که نژاد آن فرقی نمی کرد. بعدها اسمهای بخصوص مانند Ulmer dogge, English dogge, Great Dane، (سگ شکاری) Hatzrude ، (شکارچی گراز) Saupacker ، (سگ بزرگ) Grosse Dogge به آنها داده شد و طبق رنگ و اندازه دسته بندی شدند.
در سال 1878 در برکن کمیته ای از هفت نفر که پرورش دهنده های فعال و قاضی بودند تشکیل شد که (Dr.Bodinus) رئیس کمیته برگزیده شد. اینها تصمیم گرفتند که تمامی سگها را که نام آنها ذکر شده را “Deutsche Doggen” (Great Danes) بنامند و پرورش سگ آلمانی بنیان گذارده شد. در سال 1880 موقع نمایشگاه برلن، نخستین استاندارد برای Deutsche Dogge تاسیس شد و از آن به بعد “Deutsche Doggen Club 1888 e.V.” آنها را اجرا و بررسی می کند. این استاندارد ما فعلاً طبق خواسته F.C.I. می باشد.
ظاهر عمومی سک : Great Dane سگ بزرگ، پرقدرت با تناسب اندام می باشد که با غرور است. ظاهری اشرافی و هم آهنگ دارد. او (Appolo) تمام نژادها است.
تناسب های حائز اهمیت: بدن او تقریباً مربع می باشد، بخصوص نرهای این نژاد. طول بدن او از (استخوان سینه تا باسن) نباید از 5 درصد بلندتر باشد در ماده ها بیش از 10 درصد.
رفتار و خلق و خو : او با محبت است و به صاحبش بسیار وفادار، بخصوص نسبت به بچه ها. نسبت به غریبه ها محتاط است. او باید اعتماد به نفس داشته، نترس و هم دم آرام و سگ خانواده باشد. او اصلاً نباید پرخاشگر باشد.
سر:
جمجمه: هم آهنگ با بقیه جسم. بلند، باریک و حالتهایش مشخص است. تراشیده بخصوص زیر چشمها. چشمهای عادی دارد، یعنی نه برجسته است نه گود رفته.
فاصله ی نوک بینی اش تا فرورفتگی بینی و پیشانی اش و از فرورفتگی بین بینی تا پیشانی به استخوان پشت سر باید تا آنجا که ممکن است مساوی باشد.
سر او را که از جلو نگاه کنیم باریک به نظر می آید . خطوط بالائی پوزه و جمجمه باید موازی هم باشند. بینی باید پهن باشد. عضلات گونه نباید برجسته باشند.
گودی بین بینی و پیشانی: مشخص است.
قسمت صورت:
بینی: خوب تشکیل شود، پهن تا گرد با سوراخهای بزرگ. باید مشکی باشد، مگر اینکه تکه های سفید با تکه های سیاه وجود داشته باشد. البته بینی مشکی ترجیح است ولی اگر بینی پروانه ای (مشکی با تکه های صورتی) یا رنگ پوست وجود دارد قابل قبول است، در سگهای آبی رنگ بینی مشکی کمرنگ می باشد.
پوزه: عمیق و حدالامکان مستطیل است. گوشه ی لب مشخص و لبی پررنگ می باشند. در سگهای سفید و سیاه کاملاً پررنگ یا رنگ پوست نباید باشند.
دندانها و آرواره : آرواره پهن و رشد کرده است. وقتی گاز می گیرد باید مانند قیچی برنده باشد. دارای 42 دندان است.
چشمها: اندازه متوسط با حالت شاداب، مهربان و باهوش می باشند. پررنگ، بادامی با پلکهای محکم هستند. در سگهای آبی رنگ چشمها کمرنگ تر و در سگهای خال خالی سیاه و سفید چشمها ممکن است روشن و یا رنگانگ باشند.
گوشها: بطور طبیعی آویزان با اندازه ای متوسط.
گردن: بلند یک دست و عضلانی. خطوط گردن قوس دار است و وقتی سر را بالا نگه می دارد گردن کمی تمایل به جلو دارد.
بدن :
کتف: بالاترین نقطه بدن قوی است. استخوان کتف ها فراتر از ستون فقرات است.
پشت: کوتاه و محکم در خطی صاف است.
کشاله: کمی قوس دار، پهن با عضلاتی قوی.
کپال: پهن، عضلانی. از استخوان باسن تا دم کمی شیب دارد.
سینه: به آرنج نزدیک می باشد. دنده ها به عقب کشیده شده اند. سینه پهن و کاملاً مشخص می باشد.
شکم: بالا کشیده شده، خطی منحنی تا زیرسینه.
دم: باید به پایین برسد، بالا پهن تر و پایین باریک است. موقع استراحت آویزان و موقع حرکت و یا هوشیاری راست مانند شمشیر ولی نباید بالاتر از باسن برود. موهای زبر روی دم مورد قبول نیست.
پاها و دستها:
نشانه ها: عضلانی می باشند. استخوان کتف باید با بازوها زوایه 100 تا 110 درجه تکشیل دهند.
بازوها: عضلانی و قوی، باید بلندتر از استخوان کتف باشند. و نباید به درون یا بیرون متمایل باشند.
ساعد: قوی، عضلانی. از جلو و پهلو دیده شود. کاملاً صاف باشند.
شم: قوی، محکم، قوی از ساعد برآمده تر باشد.
بخولق: قوی، صاف و وقتی از جلو و پهلو به آن نگاه کنیم بندرت به جلو تمایل دارد.
پاهای جلو: گرد، منحنی، پنجه های خوب (پای گربه) ناخنی کوتاه، قوی و پررنگ.
قمست عقب بدن: تمام اسکلت از عضلات قوی پوشیده شده (کپلها، باسن و رانها) آنها باید پر و پهن باشند. پاهای پشت باید موازی پاهای جلو باشند.
بالای ران: بلند، پهن و عضلانی.
مفصل بعد از زانو: قوی، تقریباً عمودی به زیر مفصل باسن.
پایین ران بلند، تقریباً هم قد بالای ران، عضلانی.
پشت زانو: قوی، محکم، نه باید به درون یا بیرون متمایل باشد.
استخوان پشت پا: کوتاه، قوی، تقریباً عمود با زمین.
پاهای عقب: پر، قوس خوب، بافت خوب (پای گربه)، ناخنهای کوتاه، پررنگ.
حرکات: هم آهنگ، چابک، کمی فنری. پاها باید موازی هم حرکت کنند.
پوست سفت، پیگمانهای یک نواخت، در خال خالی ها باید پیگمانها مطابق خال باشند.
موی سگ: خیلی کوتاه، پرپشت، نرم و براق.
رنگ: رنگهای شتری (یا آهو)، خال خالی، آبی و زمینه یک رنگ با راه راه رنگ دیگر.
رنگ شتری: طلائی رنگ کمرنگ تا پررنگ. ماسک سیاه بسیار مطلوب است. علامتهای سفید روی سینه و پنجه ها مطلوب نیست.
یک رنگ با راه راه: رنگهای پایه ای- رنگ شتری کمرنگ تا پررنگ با راه راه سیاه مشخص که در سمت دنده ها باشند. ماسک سیاه مطلوب است. مارکهای سفید روی سینه و پنجه ها نامطلوب می باشد.
خال خالی: (سینه با خالهای سیاه) رنگ پایه سفید، خالهای مشکی خالصی که تمام بدن را یکنواخت پوشانده باشند. خالهای خاکستری یا قهوه ای نامطلوب است.
مشکی: مشکی پرکلاغی، مارکهای سفید مجاز است. “Manteltiger” پوست پوشیده شده از پشم مشکی مانند مانتوی سیاه، پوزه جلوی گردن، سینه، شکم، پاها و نوک دم شاید سفید باشند. همچنین سگهائی که پایه رنگشان سفید است و خالهای بزرگ سیاه دارند را “Plattenhunde” می نامند.
آبی: رنگ آبی فلزی خالص، مارکهای سفید روی سینه و پاها مجاز است.
قد: قد کتف ها: اقلاً 80 سانتی متر – ماده ها اقلاً 72 سانتی متر
ایرادها: هر چه که با نکته هائی که قبلاً ذکر شده مطابق نباشد ایراد محسوب می شود.
ظاهر عمومی: خصوصیات نرها و ماده ها، فقدان تعادل، سبک وزن، زیاد از حد پهن بودن.
خلق و خو: فقدان اعتماد به نفس، عصبی، زود به جوش آمدن.
سر: خطوط سر اگر موازی نباشند سر مانند سیب باشد.
فرورفتگی بین بینی و پیشانی: کوچک باشد. عضلات گونه برآمده باشد.
پوزه: تیز باشد، لبها آویزان باشند، بالای بینی تو رفته باشد (سبیه بشقاب) بینی برجسته باشد (بینی رومی) بینی عقابی باشد.
فک دندانها: هر انحراف از یک دست دندان کامل (فقط فقدان PMI در فک پایین قابل قبول است.) نامنظم بودن دندانهای جونده مگر اینکه جویدن درست انجام گیرد. دندانهای بیش از حد کوچک.
چشمها: پلکهای شل، پلک سوم بیش از حد قرمز، چشمهای خیلی بی رنگ و کهربائی. رنگ متفاوت از معمول برای رنگ سگ. چشمهای دور از هم یا نزدیک به هم، چشمهای ورقلمبیده یا گود رفته.
گوش: بیش از حد بالا یا پایین. بالاتر از سر یا زیاد از حد افتاده.
گردن: کوتاه، کلفت، یا غبغب زیاد.
پشت: خیلی قر بده، بیش از حد بلند، بالای پشت که بالا آمده باشد.
کپلها: پایین افتاده یا کاملاً تخت باشد.
دم: زیاد کلفت، بیش از حد بلند یا بیش از حد پایین تر یا بیش از حد بالاتر از خط پشت. دم کج یا قوس دار یا دمی که به پهلو متمایل می شود. دمی که آسیب دیده یا ضخیم باشد.
قفسه سینه: دنده های صاف یا شبیه بشکه. فقدان پهنا یا عمق سینه. استخوان سینه که خیلی مشخص باشد.
خط پایین: خط شکم که بقدر کافی بالا نباشد، نوک سینه که بقدر کافی تو نباشد.
پاهای جلو: زاویه آن صحیح نباشد. استخوان کم وزن، عضلات ضعیف قدمهائی که عمودی نباشند.
شانه ها: شل یا انگار بار روی آنها گذاشته اند. استخوان کتف افتاده .
آرنج: شل، به طرف درون یا بیرون تمایل داشته باشد.
دست جلو: کج، بالای بخولق متورم باشد.
بخولق: متورم، ضعیف.
پشت شم: پایین افتاده یا خیلی شق باشد.
قسمت پایین باسن: زاویه صحیح نداشته باشد. نزدیک به هم یا موقع ایستادن دور از هم باشند.
استخوان پشت پا: عدم تعادل یاخیلی بزرگ.
پاها: مسطح، دراز و برآمدگی شاخی داشته باشد.
حرکت: بقدر کافی سطح زمین را اشغال نکند، فقدان آزادی عمل، حرکت های بیش از حد عدم تعادل در حرکات.
پوست: پوست زبر، کوتاه و کدر.
رنگ: در سگهای که رنگ شتری نیستند: رنگ شتری متمایل به خاکستری، رنگ شتری متمایل به آبی، رنگ کرم یا رنگ شتری دودی.
رنگ شتری راه راه: رنگ پایه آبی نقره ای یا کرم باشد. لکه های پررنگ وجود داشته باشد.
خال خالی: رنگ آبی خاکستری در خالها وجود داشته باشد.
مشکی: رنگ شتری، رنگهای قهوه ای یا پرکلاغی وجود داشته باشد.
آبی: رنگ شتری یا پرلاغی وجود داشته باشد.

مشکلات که رفع می شوند:
خلق و خو: خشونت، گاز گرفتن بر اثر ترس.
مشکلات جدی:
خلق و خو: خجالتی

چشم: ورقلمبیده ، گودرفته.
دم: چین و چروک دارد.

بینی: رنگ جگری باشد، ترک داشته باشد.
دندان و آرواره: دهنی که مانند دهن مارماهی باشد. Under shot, Over shot
رنگ: رنگ شتری یا سگهای شتری راه راه با رنگ سفید درخشان، یقه سفید، پاهای سفید یا جوراب سفید یا نوک دم آنها سفید باشد.
سگهای آبی با رنگ سفید درخشان، یقه سفید، پاها یا جوراب سفید یا نوک دم آنها سفید باشد.
خال خالی: سفید یک دست (albinos)، گر. سگهائی که خالهای آبی، خاکستری، رنگ شتری یا رنگ شتری راه راه دارند. سگهائی که رنگ پایه ای خاکستری با خالهای مشکی دارند.
قد: زیر طبیعی
هر سگی که رفتار و جسمی طبیعی ندارد واجد شرایط نمی باشد. نرها باید بیضه های طبیعی که در کیسه بیضه قرار دارند دارا باشند.

چرا مردم قفس را آفریدند

چرپروانه را از شاخه چیدند

چرا پروانه ها را پر شکستند

چرا آواز ها را سر بریدند

پس از کشف قفس پرواز پژمرد

سرودن بر لب بلبل گره خورد

کلاف لاله سر در گم فرو ماند

شکفتن در گلوی گل گره خورد

چرا نیلوفر آواز بلبل

به پای مییله های سرد پیچید

چراآواز غمگین قناری

درون سینه اش از درد پیچید

چرا لبخند گل پرپر شدو ریخت

چه شد آن آرزوهای بهاری

چرا در پشت میله خط خطی شد

صدای صاف آواز قناری

چرا لای کتابی

خشک کردند

برای یادگاری پیچکی را

به دفتر های خود سنجاق کردند

پر پروانه و سنجاقکی را

خدا پر داد تا پرواز باشد

گلویی داد تا آواز باشد

خدا می خواست باغ آسمان ها

به روی ما همیشه باز باشد

خدا بال و پرو پروازشان داد

ولی مردم درون خود خزیدند

خدا هفت آسمان باز را ساخت

ولی مردم قفس را آفریدند 

قیصر امین پور

گاندو برای تهیه غذا در اطراف رودخانه و برکه‌های محل زیست شبها به شکار می رود.

مصرف غذایی گاندو بطور متوسط روزانه5/1?تا دو کیلوگرم گوشت است و به همین علت در طول روز تحرک کمتری داشته و بیشتر اوقات در حال استراحت و چرت زدن است.

شکار کردن اغلب به روش حمله ناگهانی از جلو یا هجوم از طرفین است، به علت ساختمان خاص آرواره‌ها، گاندو قدرت جویدن ندارد، شکار کوچک را می‌بلعد و شکار بزرگ را مدتی زیر آب یا آفتاب نگهداشته تا گوشت شل شود سپس با تکانهای سریع، آن را تکه‌تکه کرده و می‌بلعد.

گاندو حیوانی بسیار محتاط، با قدرت شنوایی و بویایی قوی برای فرار از وضعیت خطر و مخفی شدن است.

این جانور می‌تواند از فاصله ? 500?متری صدا را از پشت سر بشنود و خود را به سرعت در داخل آب پنهان کند.

کروکودیل ایرانی در زمانهای مختلف، رفتارهای خاصی از خود نشان می‌دهد، کوچ کردن و حفرکانال عمیق به طول ? 12?تا ? 15?متر در کنار رودخانه و برکه، از تمهیدهای این جانور به منظور کاهش اثر خشکسالی بر زندگی است.

مدیر کل حفاظت محیط زیست سیستان و بلوچستان، پدیده خشکسالی که برای گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری این استان بحرانهایی ایجاد کرده را تنها تهدید برای کاهش جمعیت این گونه تمساح معرفی می‌کند.

"پرویز آرامنش" می‌گوید: گاندو از سوی مردم خطری احساس نمی‌کند، اما اکنون بحران خشکسالی زندگی این جانور را به شدت در معرض تهدید قرار داده است.

او در گفت و گو با خبرگزاری جمهوری اسلامی افزود: گاندو یکی از ثروتهای طبیعی و خدادادی منطقه بلوچستان است که می‌تواند منبع مهمی برای توسعه صنعت گردشگری سیستان و بلوچستان باشد.

وی ایجاد زیستگاه و تغذیه مصنوعی و حفاظت منطقه‌ای به گستره بیش از ?465? هزار کیلومتر به عنوان منطقه حفاظت شده گاندو را از اقدامهای اداره حفاظت محیط زیست در کاهش فشارهای خشکسالی بر این گونه کمیاب برشمرد.

وی ادامه داد: برای نخستین بار در کشور ایستگاه تحقیقاتی چاه‌نیمه دانشگاه زابل با همکاری این اداره به منظور تکثیر نسل تمساح پوزه کوتاه ایرانی فعالیت خود را آغاز کرده است.

او جلوگیری از کاهش نسل گونه‌های نادر، تکثیر نسل این جانوران و انجام اقدامهای علمی و پژوهشی دیگر برروی تمساح پوزه‌کوتاه را از اهداف مهم این برنامه ذکر کرد.

سازمان حفاظت محیط زیست سیستان و بلوچستان در سه منطقه "باهوکلات" و رودخانه‌های "سرباز" و "کاجو" برای جلوگیری از نابودی نسل این خزنده کمیاب حفاظت و مراقبت از آن را برعهده گرفته است.

تمساح پوزه کوتاه با شش تنفس می‌کند اما توانایی ماندن و تنفس تا چندین ساعت در زیر آب را هم دارد.

این جانور گوشتخوار از پرندگان، انواع ماهی و جانداران حاشیه برکه‌ها تغذیه می‌کند.

این تمساح از خانواده کروکودیل با نام علمی "کروکودیلوس پلاستریس"، (? (Crocodylus Palustris?و اسم انگلیسی (? (Mugger?و نام محلی گاندو در زیستگاه‌های جنوب شرقی کشور و تنها در منطقه بلوچستان زیست می‌کند.

مدیر کل محیط زیست سیستان و بلوچستان در ادامه با ذکر توضیح بیشتری در مورد ویژگیهای ظاهری تمساح پوزه‌کوتاه می‌گوید: گاندو خزنده‌ای است با جثه‌ای بزرگ بطوری که طول بدن آن در زیستگاه‌های استان تا5/3?متر می‌رسد.

آرامنش افزود: این خزنده نادر روی زمین به آرامی حرکت می‌کند اما در آب شناگری ماهر و صیادی خشن به حساب می‌آید.

وی ادامه داد: رنگ عمومی بدن حیوان در ناحیه پشت زیتونی تا قهوه‌ای و به لحاظ وجود استخوانهای استئودرم در زیرپوست و روی ماهیچه، سطح پشت جانور خشن و سپر مانند است.

او بیان کرد: ناحیه شکم گاندو به رنگ سفید متمایل به زرد است، دم حیوان که نیمی از طول بدن آن را تشکیل می‌دهد، آنقدر قدرتمند است که می‌تواند استخوان بدن پستاندار بزرگ جثه‌ای را با ضربه‌ای قوی خرد کند.

وی اظهار داشت: آرواره این خزنده آنچنان محکم است که می‌تواند بزرگترین استخوانها را براحتی خرد کند.

گاندو دارای پلک سوم و مردمک چشم عمودی بوده و بدن حیوان به لحاظ خونسردی قادر است تا دمای خود را متناسب با دمای محیط تنظیم کند که این در شرایط نامناسب زیستی به حیوان کمک می‌کند به حیات خود ادامه دهد.

این گونه کروکودیل کمیاب در سال یک بار جفتگیری و تخمگذاری می‌کند، زمان جفتگیری تا بیرون آمدن تخمها چهار ماه بطول می‌انجامد که از اوایل اسفند شروع و تا آخر خردادماه ادامه می‌یابد.

گاندو تخم‌های خود را در کنار رودخانه و برکه‌ها در داخل گودالهایی به عمق نیم متر که از نظر رطوبتی در شرایط مناسبی قرار دارد، دفن می‌کند.

حدود ? 60?درصد از این تخمها به نوزاد تبدیل می‌شوند، نوزادان از لارو حشرات و بچه‌ماهی تغذیه می‌کنند.

بین پنج تا ? 10?درصد این نوزادها به سن بلوغ در چهار سالگی می‌رسند، زیرا خوراک پرندگان شکاری و ماهیخوار و جانورانی نظیر بزمجه و سگ می‌شوند.

از رفتارهای غریزی جالب این خزنده می‌توان به موقع شکار او اشاره کرد که تمام بدن خود را به زیر آب برده و فقط حفرهای بینی را از آب بیرون می‌کشد و با چشمان باز در آب به تعقیب شکار پرداخته و به آرامی به سمت آن حرکت می کند.

گاندو پس از این مرحله در یک فرصت مناسب ناگهان با دهانی باز به طرف شکار حمله‌ور شده و پس از تصاحب آن را به داخل آب فرو می‌برد.

این تمساح عجیب پس از خفه‌کردن شکار خود در آب اقدام به خوردن آن می‌کند.

ویژگی جالب دیگر این خزنده داشتن اسید معده قوی است که قادر به هضم اشیا سخت بوده و به سبب وجود نوعی جنس سنگی محکم به نام گاسترولیت در معده قادر به هضم اجسام سفت و سخت در شکم است.

همچنین به علت وجود پرده‌ای بنام ? Veium Pahatinum?در بدن تمساح آب حتی در مواقعی که دهان حیوان باز است، وارد معده نمی‌شود به این صورت که موقع باز کردن دهان یک چین از بالای سقف دهان و یک چین از انتهای زبان به هم رسیده و مانع ورود آب به معده می‌شود.

در گذشته به سبب برخورداری از شرایط مساعد محیطی هیچ‌گونه مشکلی در زمینه تغذیه تمساحهای پوزه کوتاه وجود نداشت و حیوان از پرندگان و ماهی تغذیه می‌کرد اما اکنون به علت خشکسالیهای طولانی در منطقه زیستگاه جانور، منابع غذایی به شدت کاهش یافته است.

اکنون و در این شرایط سخت خشکسالی زیستگاه‌ها، تغذیه حیوان به ماهی "گل خورک" و گاهی اوقات بندرت به دامهای مردم منطقه محدود شده است.

اداره کل حفاظت محیط زیست سیستان و بلوچستان در سالهای وقوع خشکسالی در راستای وظیفه مهم حفاظت از این گونه جانوری با ارزش برای جلوگیری از تلف شدن تمساح‌های پوزه‌کوتاه اقدام به تغذیه مصنوعی و رهاسازی مرغ زنده در کنار برکه‌های زیست حیوان کرده است.

جمعیت زیادی از این خزنده در دهه‌های گذشته در برکه‌ها و آبگیرهای منطقه بلوچستان زیست می‌کردند که متاسفانه به سبب وقوع خشکسالی چندین ساله اخیر تعداد آنها کاهش یافته و دستخوش تغییراتی شده است.

بر اساس اعلام سازمان حفاظت محیط زیست سیستان و بلوچستان، بطورکلی اکنون حدود ? ????تمساح پوزه کوتاه در تالابها و آبگیرهای منطقه سرباز و چابهار بلوچستان زیست می‌کنند.

عمده زیستگاه‌های تمساح پوزه‌کوتاه ایران در مناطق رودخانه‌ای باهوکلات، سرباز، کاجو و برکه‌های پیرسهراب، آزادی، کلانی، درگس، گزمنزل، هوت کت و سد پیشین است.

به نظر می‌رسد با توجه به باور قدیمی بومیان منطقه مبنی بر تقدس گاندو ، خشکسالی و در نتیجه تنگ تر شدن دایره زیست و از میان رفتن چرخه غذایی از مهمترین علت‌های انقراض نسل تمساح‌های پوزه کوتاه قلمداد شود.

به همین منظور تا دیر نشده باید برای حفظ و تکثیر این گونه با ارزش و کمیاب جهان که تنها زیستگاه‌های آن آبگیرهای مناطق بلوچستان ایران، پاکستان و هندوستان است، اقدامهای گسترده و لازم انجام داد.

در این شرایط نیاز است که مسوولان سازمان حفاظت محیط زیست استان و کشور با هدف جلوگیری از نابودی این جانوران وارد عمل شده و با ایجاد محیطهای زیست مصنوعی متعدد در استان و دیگر نقاط سازگار با شرایط زیست حیوان، این گونه در معرض انقراض را از نابودی حتمی نجات دهند.

گروه سه نفره ما به همراه عکاس و راننده پس از دیدار از منطقه سرباز بلوچستان و آشنایی با گاندو تنها خزنده پاکوتاه پوزه‌دار و دم دراز کشور سفر خود را به زاهدان آغاز می‌کند.

در مسیر طولانی و هفت ساعته بازگشت از این سفر جذاب در اندیشه عجیبی غوطه‌ور شدم، "آیا گاندوها زنده می‌ماند؟"...

منبع : سایت جامع حیوانات ایران

کمبود شدید نمک می تواند سبب مرگ اسب شما شود .
نمک یک ماده بسیار ضروری می باشد که بدن به آن احتیاج دارد ولی قادر به ساخت آن نیست و باید در جیره غذائی اضافه شود .
نمک از سدیم و کلر تشکیل شده است . سدیم یک الکترولیت می باشد و الکترولیتها از ذراتی که دارای بار الکتریکی می باشند و یون نامیده می شوند تشکیل شده اند . یونها برای متابولیسم سلولی ، تعادل سیستم سلولی و تولید انرژی مورد نیاز می باشند . سدیم به نگهداری هیدراتاسیون کمک نموده و جهت انقباض عضلانی و عصبی بسیار مهم می باشد . کلر نیز یک الکترولیت می باشد و زمانیکه سدیم بار مثبت دارد دارای بار منفی است و تعادل این دو به نگهداری سلامت سلولهای خونی کمک می کند .
خون خود تنظیم(homeostatic) می باشد و برای نگهداری حالت تعادل خود از ارگانهای دیگرهم مواد مورد نیاز خود را می گیرد .
اگر که نمک در رژیم غذایی موجود نباشد ، خون احتیاج خود را از نمک موجود در ادرار و عرق جذب می کند ، اما تولید ادرار و عرق نمی تواند متوقف شود و خون نمک را به کلیه و غدد عرق باز می گرداند . بدن سعی می کند با رقیق سازی ادرار و عرق با آب بیشتر جبران این کمبود را متعادل کند که بافتهای بدن در این هنگام دهیدراته می شوند .
یک اسب با سایز متوسط ۱۱۰۰ پوند در هنگام استراحت حدود ۲ اونس در روز به نمک احتیاج دارد . در روزهای گرم و هنگام فعالیت شدید و تعریق زیاد ، این نیاز به ۵ اونس میرسد ( تقریباً هر اونس معادل ۶ قاشق چایخوری می باشد) .
مقداری نمک در فراورده های تولیدی تجاری وجود دارد . در هر روز به اندازه ۱ اونس نمک به این صورت تامین می شود ولی کافی نیست . نمک باید از طرق دیگری مثل قالبهای نمک یا نمکهای نرم تامین شود . قالبهای نمک برای گاوها طراحی شده اند که زبان سخت و خشنی دارند و به همین دلیل برخی اسبها این قالبها را برای بدست آوردن نمک خراب می کنند . نمکهای دانه ای سفید بصورت نرم و پودری توصیه می شود که از قالبهای نمک هم اقتصادی تر می باشند .
شروع تغذیه با نمک باید به تدریج باشد و در اختیار گذاشتن بیش از اندازه آن سبب مسمومیت خواهد شد . علائم مسمومیت با نمک بصورت اختلال دستگاه گوارش و قولنج می باشد .
نمک تنها ماده معدنی است که اسبها به نیاز به آن آگاه هستند . اسبها ممکن است کمبود مس یا هر ماده معدنی دیگری را احساس کنند ولی در صورت دسترسی داشتن به این مواد نیز از آن مواد مصرف نکنند ولی قطعاً در صورت نیاز بدن به نمک آن را مصرف می کنند .
اسب ها در صورت مصرف نمک به آب نیاز پیدا می کنند . آب مهمترین ماده غذایی می باشد . افزایش مصرف نمک افزایش جذب آب را نیز در بر خواهد داشت .

- دما
- رطوبت
- نوع علف
- سن
- سلامت عمومی بدن و سطح فعالیت نقش بزرگی را در میزان آب مورد نیاز بدن دارند .

1_ سایلورا ( Cyclura) :این مارمولک ها ایگوآنای صخره ای نامیده می شوند. آنها در جزایر کارائیب دیده می شوند و در مناطق ساحلی زندگی می کنند. ایگوآنای صخره ای بر روی سر برجستگی بزرگی دارند که باعث شده به آن ایگوآنای کرگدنی نیز گویند، این نژاد در معرض خطر انقراض قرار دارند، زیرا بیشتر از گونه های دیگر در تجارت حیوانات اهلی خرید و فروش می شوند و در اسارت پرورش می یابند. طول بدن این نژاد حدود 120 سانتیمتر است و وزن آن بالغ بر 10 کیلوگرم می باشد و طول عمر آن 20 سال است.


2_ آمبلی رینوس _ کالجی پاگوس (Amblyrhyncus_(Caljpagos:این مارمولک ها ایگوآنای دریایی نیز نامیده می شوند. با وجود دلفریب بودن این نژاد در اسارت نگهداری نمی شود، زیرا آنها از جلبک های دریایی تغذیه می کنند و تهیه این نوع غذا در شهرها تقریباً غیر ممکن است. ایگوآنای دریایی در کنار دریا زندگی می کند. این خزنده در هر شیرجه مقدار زیادی خزه و جلبک می بلعد، نمک آبی که با گیاهان دریایی مصرف می کند زیاد بوده و این نمک اضافی را از طریق پوست به صورت بلورهای نمکی دفعمی کند. ایگوآنای دریایی در جزایر گالاپاگوس (Galjpagos) در خط استوا که دارای سواحلی با آب سرد است زندگی می کند و برای اینکه بتواند دمای بدن خود را تنظیم کند ساعتها بروی صخره ها زیر نور خورشید دراز می کشد و یکی از علل تیره بودن رنگ پوست این خزنده همین آفتاب گرفتن های دائمی است.


3_ کونولوفوس (Conolophus) :این نوع ایگوآنا نزدیکترین نژاد به ایگوآنای دریایی می باشد و به ایگوآنای خشکی معروف است و علاوه بر گیاهان از انجیر هندی نیز تغذیه می کنند.


4_ ستن ساوریا (Ctenosauria ) که به آن ایگوآنای دم خاردار نیز می گویند.


5_ دیپزوزاروس (Dipsosaurus ) این نژاد به ایگوآنای بیابانی نیز معروف است و در جنوب غربی مکزیک یافت می شود.


6_ ساورومالوس (چوک والا) (Sauromalus)(Chuckwalla) : این نوع ایگوآنا در جنوب غربی آمریکا، مکزیک و در جزایر خلیج کالیفرنیا یافت میشود.


7_ براچی لوپوس (Brachylophus): در جزایر فوجی و تونگا زندگی می کند به همین علت به آن ایگوآنای فوجی نیز می گویند. طول بدن نر این نژاد به 1 متر می رسد، بر روی بدن این نژاد سه نوار باریک دیده می شود که در زمان احساس خطر خیلی سریع به رنگ سبز تیره و یا سیاه تغیر رنگ می دهد و برای ترساندن دشمن حالت تدافعی به خود می گیرد و به علت وجود این نوارها به این گونه، ایگوآنای بندبند (Banded iguana ) نیز گفته می شود. در فوجی فسیلی از این نژاد کشف شده است که 5متر طول دارد، نسل این نزاد 3000 سال پیش منقرض شده است.


8_ دلی کا یتس سیمز ( Delicatissims ) این نوع ایگوآنا در جزایر کوچک آنتی لس یافت می شود.


9_ ایگوآنای چمنزار (Common Iguana ): که به ایگوآنای سبز شهرت دارد.این خزنده گیاهخوار سختگیری است و بیشتر عمر خود را بر روی درختان سپری می کند، عموماً در نزدیک رودخانه زندگی می کند که دارای غبغب بزرگ و آویخته ای هستند. این نژاد بیشتر به رنگهای آبی، نارنجی و سبز روشن می باشند

منبع : lakposhtha.77forum.com

اگرچه ایگوانا تبدیل به یکی ار محبوب ترین حیوانات خانگی شده اما هنوز هم بسیاری از مردم مراقبت های اشتباهی را به خاطر باورهای قدیمی و غلط منظور می دارند که احتمالاً از کتاب های قدیمی منتشر شده و ما در اینجا به برخی از این خرافه ها می پردازیم. (که باید از آنها اجتناب کرد)

اشتباه اول:
کاهو خوردن ایگوانا !!!
یکی از رایج ترین این خرافات این است که بعضی از مردم فقط *کاهو 1 * را در تغذیه ی ایگوانای گیاه خوار قرار می دهند. حقیقت این است که بسیار خوب است اگر از کاهو هم استفاده شود اما آن اغلب فاقد ارزش غذایی ست که بسیاری از مردم آن را به غلط به عنوان بخشی از رژیم غذایی اصلی ایگوانای خود قرار می دهند. پس کاهو باید اجتناب شود اما می توان فقط گاهی مقدار کمی از نوع خاصی کاهو را برای وی فراهم آورد. Romaine و دیگر کاهوهای برگ سبز بهترین گزینه هستند. معمولا مواد غذایی بهتری به جای تغذیه با کاهو وجود دارند مثل سبزیجات برگ دار چون Collard green و دیگر سبزیجات

اشتباه دوم:
خوردن گوشت، غذای سگ، گربه و خوردن حشرات !!! تعجب
بسیاری میگویند که ایگوانا را می توان از این مواد تغذیه کرد ولی تمام این مواد حاوی پروتئین حیوانی بوده و می تواند صدمات شدیدی را به ارگان های داخلی وی وارد آورده و حتی احتمالاً باعث مرگ زود رس می شوند. این باورهای قدیمی وغلط سالها پیش آغاز شده و به صورت اپیدمی رشد کرده اند. در طبیعت وحشی گاهی ممکن است که آنها ناخواسته از پروتئین های حیوانی استفاده کنند اما مطمئن باشید برای بزرگ کردن و سالم نگه داشتن ایگوانا تنها به رژیم گیاه خواری توصیه می شود و هیچ دلیل خوبی برای به کار گیری گوشت، غذای سگ، گربه، حشرات و انواع دیگر پروتئین های حیوانی برای ایگوانا وجود ندارد.

اشتباه سوم:
ایگوانا برای هضم مواد غذایی به خوردن ماسه نیاز دارد !!!
این یک تصور کاملاً غلط است! خوردن شن و دیگر ذرات آن در دل و روده می تواند صدمات بسیار زیاد و مرگباری را پدید آورد. هرگز از شن و ماسه برای استفاده به عنوان یک لایه از زیستگاه او استفاده نکنید. ماسه به عمد یا تصادفی هرگز نباید خورده شود.

اشتباه چهارم:
زیستگاه ایگوانا تنها باید به اندازه ی خود او باشد!!!
بسیاری از مردم فکر می کنند اگر یک ایگوانا در زیستگاه کوچکی نگه داری شود کوچک باقی خواهد ماند اما این خلاف واقع است اگر به درستی از یک ایگوانا نگهداری شود رشد زیادی می کند.

اشتباه پنجم:
استفاده از سنگ برای ایجاد گرمای لازم برای ایگوانا !!! D'oh
این سنگ گرم خواهد بود اما مشکل اینجاست که نشستن ایگوانا به روی آن به معنای پختن او به روی سنگ است. این سنگ ها خطرناکند و اصلاً توصیه نمی شوند. (باعث سوختگی می شود) راه های بهتری برای ایجاد گرما در زیستگاه وجود دارند و پیشنهاد می شود از همان روش ها استفاده شود.

اشتباه ششم:
ایگوانا نیازی به استفاده از نور ندارد !!!
ایگوانا باید به نور UVA و UVB دسترسی داشته باشد. فلورسنت و نور طبیعی خورشید انتخاب خوبی هستند.

اشتباه هفتم:
یک ایگوانا می تواند در یک آکواریوم 10 گالن نگه داری شود !!! ناراحت
ایگوانا هرگز نمی تواند در یک آکواریوم 10 گالن نگه داری شود. حتی نوزاد تازه از تخم درآمده هم حد اقل به یک آکواریوم 50 گالن احتیاج دارد ( ولی هنوز هم توصیه نمی شود) دلیلش این است که در حقیقت یک محوطه ی کوچک قادر نیست مناطقی با درجه حرارت های مختلف را دارا باشد و ایگوانا نیاز به محیطی که به او فرصت پرسه زدن و قرار گرفتن در نواحی که دمای مورد نیازش را فراهم کند دارد.

اشتباه هشتم:
نگهداری از ایگوانا کمتر از دیگر حیوانات خانگی ست !!!
هرچند بسیاری از صاحبان ایگوانای بزرگ ادعا می کنند که نگهداری از آنها بسیار آسان است اما مراقبت از آنها کاری تمام وقت بوده و زمان زیادی می برد تغذیه ی یک ایگوانا باید دارای فرایند مستمر تغییر و تنوع باشد گرچه حفظ زیستگاه او نسبتاً آسان است اما همواره تمیز کردن، ضد عفونی و استریل آن نیز لازم است. برای اینکه او به یک حیوان خانگی دست آموز تبدیل شود نیاز به زمان و صبر و شکیبایی زیادی ست.

اشتباه نهم:
نیازی نیست ایگوانا به دامپزشک مراجعه کند !!!
بسیاری از مردم فکر می کنند که ایگوانا یک حیوان خانگی عادی نیست و نیاز به مراقبت های پزشکی ندارد اما این یک تصور کاملاً باطل است و در واقع همانطور که هر حیوان خانگی دیگری نیاز دارد، لازم است چک آپ و آزمایشاتی به طور سالانه انجام گیرد. این معاینه می تواند علائم هشدار دهنده هر نوع از مشکلات جدی را آشکار و همچنین می توان رژیم غذایی بهتری را تعیین کرد.

اشتباه دهم:
ایگوانای کوتوله به اندازه ی ایگوانای بزرگ رشد نخواهد کرد !!!
اول از همه، چیزی به نام ایگوانای کوتوله وجود ندارد. دوم همه ی ایگواناهای سبز اگر به درستی تحت مراقبت قرار گیرند رشد خواهند کرد و تبدیل به یک ایگوانای بزرگ خواهند شد. فروشگاه های بسیاری هنوز هم ایگوانای سبز را با نام ایگوانای کوتوله به خریداران می فروشند.

اشتباه یازدهم:
ایگواناها حیوانات خانگی برای بچه ها هستند !!!
از آنجایی که مراقبت از ایگوانا مشکل است برای کودکان مناسب نیستند. بسیاری از کودکان پدر و مادر خود را متقاعد می کنند که یکی از آنها را بخرند اما آنچه در این صورت اتفاق می افتد این است که کودکان در ادامه از نگهداری ایگوانا غفلت می کنند. وقتی اینگونه شد پدر و مادر ایگوانا را به جای دیگری فرستاده یا با نگه داری نکردن از آن موجب مرگ آن می شوند. به الزام باید گفته شود که حیوان خانگی مناسب برای بچه ها نیست و نیاز به مراقبتی داشته که باید تحت نظارت بزرگ تر ها انجام گیرد.

اشتباه دوازدهم:
ایگواناها نادان هستند !!!
بسیاری از مردم فکر می کنند که ایگوانا نسبت به دیگر حیوانات احمق هستند! در واقع آنها بسیار باهوشند و با توجه به حجم مغز خود قادرند تعدادی از ترفند ها را یاد بگیرند. آنها می توانند راه خانه ی خود را پیدا کنند و این تنها بخشی از چیزهاییست که ایگواناها قادر به یادگیری آن هستند و این مشخص می کند که آنها جانوران کم هوشی نیستند.

اشتباه سیزدهم:
ایگوانا هیچ شخصیتی ندارد !!!
هر ایگوانا با دیگری متفاوت بوده و هر یک از آنها دارای ویژگی های منحصر به فرد هستند. برخی بسیار جذابند وبا صاحب خود به نحوی متفاوت رفتار می کنند. هر کسی که صاحب ایگوانا باشد شخصیت داشتن ایگوانا برایش روشن خواهد شد.

منبع: greenigsociety.org

-------------------------------------------------------------------
1. کاهو.
تمامی ارزش غذایی در 100 گرم کاهو عبارتند از:
- کربوهیدارت 3.3 گرم
- فیبر 2.1 گرم
- چربی 0.3 گرم
- پروتئین 1.2 گرم
- آب 95 گرم
- ویتامین B به مقدار 136 میکروگرم
- ویتامین A به مقدار 290 میکروگرم
- ویتامین C به مقدار 24 میلیگرم
- کلسیم 33 میلیگرم
- آهن 0.97 میلیگرم
- پتاسیم 247 میلیگرم
- انرژی 20 کیلو کالری

برگرفته از USDA

منبع :lakposhtha.77forum.com/forum-f23/topic-t389-15.htm